Η προέλευση της «κάλτσας» γενικότερα ξεκινάει από την εποχή των σπηλαίων, τότε που το κλίμα ήταν ιδιαίτερα ψυχρό και οι άνθρωποι αναγκαζόντουσαν να δέσουν δέρματα στα πόδια τους, ώστε να μπορέσουν να ζεσταθούν.
Μπορούσαν να θεωρηθούν μέρος του υποδήματος, καθώς έπαιζαν το ρόλο του “κορδονιού” για να μπορέσει να δεθεί στο πόδι, οπότε σε εκείνη την εποχή μπορούμε να ισχυριστούμε σίγουρα ότι κανείς δεν έδινε, ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνιση του.
Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη τα υλικά ήταν ύφασμα ή δέρμα τα οποία ουσιαστικά μας σύστησαν την κάλτσα, με την ίσως πλησιέστερη μορφή που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα.
Το πρώτο δείγμα που σώζεται από την εποχή εκείνη, χρονολογείται περίπου στον 5ο αιώνα και βρέθηκε σε μια περιοχή του Νείλου (ανάμεσα στο Λούξορ και το Κάιρο). Οι συγκεκριμένες είχαν κατασκευαστεί με την τεχνική του πλεξίματος που εκείνη την εποχή είχε την ονομασία Nalbinding, και ουσιαστικά ήταν ένα συνδυασμός κάλτσας και υποδήματος, την οποία λίγο αργότερα υιοθέτησαν ακόμα και οι Vikings.
