Η Ελλάδα αποχαιρέτισε τη σπουδαία ερμηνεύτρια, Μαρινέλλα, η οποία πέθανε σε ηλικία 87 ετών.
Άνθρωποι του καλλιτεχνικού και του πολιτικού κόσμου βρέθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η σορός έφυγε με χειροκροτήματα.

Υπενθυμίζεται ότι από το πρωί της Τρίτης (31/3) η σορός είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα.
Η ταφή της Μαρινέλλας τελέστηκε σε στενό οικογενειακό κύκλο, όπως είχε ζητήσει η οικογένεια.

Αλεξίου στον επικήδειο για τη Μαρινέλλα: «Όλος ο Ελληνισμός μιλάει για εσένα»
Η Χαρούλα Αλεξίου στον επικήδειο χαρακτήρισε την Μαρινέλλα «αρχόντισσα» και «καπετάνισσα» αναφέροντας πως άφησε «την τελευταία σταγόνα» της φωνής της «στον βωμό του Ηρώδειου».

«Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο Ηρώδειο, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα.
Εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες και ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου», είπε συγκινημένη η τραγουδίστρια.

«Ο κόσμος που σε λάτρεψε δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του με τα πήγαινε-έλα σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για εσένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Και όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας», συνέχισε.

«Μιλάει για εσένα όλος ο Ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες και αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε μάνα, φίλη, εξαιρετική συνάδελφο, γενναιόδωρη, δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό.
Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν και οι νεότεροι για όσους τους δίδαξες. Ένας φίλος είπε: όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα και όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της. Το φως σου το λάβαμε όμως και από μεγάλες αποστάσεις», είπε εμφανώς συγκινημένη.

«Μαρινέλλα μου καπετάνισσα. Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που ποτέ δεν είχα φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι.
Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει και έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα», είπε η Χαρούλα Αλεξίου.
«Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου ήσουν δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις κυρά μου. Το καταλαβαίνεις; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού, ήμασταν 10 τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία.

Πόσο όμορφη ήσουν. Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Και εκεί κορυφαία. Κορυφαία και άλλοτε ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα, φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορώνα και κρατούσες για εμένα ένα πλαστικό διάδημα γιατί θα ήμουν πριγκίπισσά σου.

Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε. Και όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε: να γελάς με αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσά μας. Γιατί σου άρεσε να γελάς Μαρινέλλα. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς», κατέληξε.
Συγκλόνισε ο Νταλάρας στον επικήδειο για τη Μαρινέλλα
Τον δεύτερο επικήδειο μετά τη Χαρούλα Αλεξίου εκφώνησε ο Γιώργος Νταλάρας τονίζοντας ότι «για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου».
Αναλυτικά ο επικήδειος του Γιώργου Νταλάρα:
«Δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια, και γιατί να τα πω αλώστε. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη; Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές.
Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.
Δε θα ξεχάσω, όμως, ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα και έπειτα όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για τη Χαρούλα μας.

Θέλω ακόμα να σου θυμίσω σαν μουσικός ότι κατάφερες κάτι απίστευτο, οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δε θα είναι ποτέ ίδια.
Όταν σε ρώτησα “Βρε μάνα πως τα κάνεις όλα αυτά, πως παίρνεις τέτοιο ρίσκο;”, μου απάντησες “Η ανάγκη αγόρι μου”».

Μαρινέλλα εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια.

Προχθές, όμως, Μαρινέλλα, για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου.
Να είστε περήφανοι, όπως ήταν και εκείνη για εσάς. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας».