Κανονικά αναμένεται να διεξαχθεί σήμερα εκτός νέου απροόπτου στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας η δίκη σε δεύτερο βαθμό για το βιασμό και τη δολοφονία της νεαρής φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη, το 2018 στη Ρόδο.
Η δίκη είχε ξεκινήσει στις 14 Φεβρουαρίου αλλά είχε διακοπεί για σήμερα προκειμένου ο νεοδιορισθείς συνήγορος ενός εκ των κατηγορουμένων να μελετήσει τη δικογραφία. Μάλιστα, η διακοπή, τότε, της δίκης είχε προκαλέσει την σφοδρή αντίδραση της οικογένειας του θύματος με τη μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη να φωνάζει: «Αφήσαμε το παιδί μας και μας λέτε να έρθουμε πάλι από το Διδυμότειχο, κτήνη! Να ψοφήσεις ρε! Γουρούνια απάνθρωπα είστε! Από το Θεό να το βρείτε. Θα σας κάψω όλους». Στο δικαστήριο, στο πλευρό της οικογένειας της Ελένης Τοπαλούδη είχε βρεθεί η Αννα Ψαράκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς που δολοφονήθηκε το καλοκαίρι στη Φολέγανδρο, αλλά και η Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς που δολοφονήθηκε το 2019 στη Μυτιλήνη από τον εν διαστάσει σύζυγό της.
Να σημειωθεί ότι κατά τη προηγούμενη, πρώτη, συνεδρίαση του δικαστηρίου είχε παραβρεθεί στο ακροατήριο μόνο ο ένας κατηγορούμενος, αυτός με καταγωγή από τη Ρόδο και όχι ο συγκατηγορούμενός του αλβανικής καταγωγής. Σε πρώτο βαθμό οι δυο κατηγορούμενοι είχαν κριθεί ένοχοι για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας και τους είχε επιβληθεί ισόβια κάθειρξη. Επίσης, ένοχοι κρίθηκαν και για το αδίκημα του βιασμού της αδικοχαμένης φοιτήτριας και τους επιβλήθηκε επιπλέον κάθειρξη 15 ετών. Δικαστές και ένορκοι του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ομόφωνα αποφάσισαν να μην τους αναγνωρίσουν κανένα ελαφρυντικό, κάτι που αν συνέβαινε θα έσπαγε τα ισόβια που τους επιβλήθηκαν.
Το έγκλημα
Η σορός της 21χρονης φοιτήτριας του τμήματος Μεσογειακών Σπουδών στη Ρόδο είχε βρεθεί τις 28 Νοεμβρίου 2018, από κλιμάκιο του Λιμενικού στη Λίνδο, στην περιοχή «Φώκια» στους Πεύκους. Η φρίκη που βίωσε η άτυχη κοπέλα στα χέρια των δυο κατηγορουμένων, περιγράφεται καρέ – καρέ στο βούλευμα που είχε εκδώσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου, με το οποίο οι δυο νεαροί είχε οδηγηθεί ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Μεταξύ άλλων, το βούλευμα αναφέρει για τις συνθήκες θανάτου της νεαρής φοιτήτριας: «…Οι δύο νεαροί κατηγορούμενοι, έχοντας προαποφασίσει να τελέσουν το αδίκημα του ομαδικού βιασμού σε βάρος της Ελένης Τοπαλούδη, μετέβησαν στην οικία της, η οποία ευρίσκετο στην πόλη της Ρόδου, παρέλαβαν αυτήν με το όχημα ιδιοκτησίας του πατέρα του 21χρονου (σ.σ. επρόκειτο για το κατηγορούμενο αλβανικής καταγωγής) και με αυτό μετέβησαν στην εξοχική κατοικία της οικογένειας στην περιοχή των Πεύκων Λίνδου και ειδικότερα σε διαμέρισμα το οποίο κατά καιρούς χρησιμοποιούσε ο πρώτος κατηγορούμενος μεταξύ άλλων και για να συνευρίσκεται με κοπέλες.
Εκεί, μετά από κοινή τους απόφαση, παρά την εκδηλωθείσα αντίθετη βούληση της Ελένης Τοπαλούδη και παρά το γεγονός ότι στο σπίτι κάτω από το διαμέρισμα διέμενε ο παππούς και η γιαγιά του 21χρονου, οι κατηγορούμενοι τέλεσαν διαδοχικά συνουσία με την παθούσα, κάμπτοντας την αντίστασή της με τις υπέρτερες σωματικές τους δυνάμεις, ασκώντας επ’ αυτής σωματική βία, σφίγγοντας την δηλαδή στην τραχηλική χώρα, καταφέροντάς της γρονθοκοπήματα και απειλώντας τη ζωή και τη σωματική της ακεραιότητα με μαχαίρι. Υπό αυτές τις συνθήκες, κι ενώ η παθούσα ήταν αβοήθητη, έρμαιο στις σεξουαλικές διαθέσεις τους, πέραν της συνουσίας, εκμεταλλευόμενοι την εκμηδένιση της αντίστασης της λόγω της σωματικής και ψυχικής εξάντλησής της, επιχείρησαν να εξαναγκάσουν αυτήν να ανεχθεί επιπλέον ασελγείς πράξεις επί αμφοτέρων».
Τη δολοφόνησαν για να μην τους καταγγείλει
Όπως, δε, αναφέρει το βούλευμα, οι δυο καταδικασθέντες αποφάσισαν την εξόντωση της κοπέλας επειδή τους είπε ότι θα τους καταγγείλει στην αστυνομία. Χαρακτηριστικά στο δικαστικό έγγραφο αναφέρονται τα εξής: «Στην προβαλλόμενη δε άρνηση της παθούσας, οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι, σημειωτέον, είχαν έντονη ενασχόληση με τις πολεμικές τέχνες, γρονθοκόπησαν αυτή με δύναμη στο πρόσωπο, με συνέπεια να ζαλιστεί και να χάσει στιγμιαία τις αισθήσεις της. Ανακτώντας μετά από λίγο τις αισθήσεις της η παθούσα, δήλωσε στους κατηγορούμενους την πρόθεσή της να τους καταγγείλει στην αστυνομία, πυροδοτώντας έτσι το θυμό τους και παράλληλα την ανησυχία τους ότι θα συλληφθούν και θα υποστούν ποινικές κυρώσεις για την ανωτέρω συμπεριφορά τους.
Ενόψει αυτής της δυσάρεστης για εκείνους προοπτικής, οι κατηγορούμενοι προέβησαν τότε σε στάθμιση των δεδομένων και αποφάσισαν από κοινού τη φυσική εξόντωση της παθούσας ώστε να αποκλείσουν κάθε πιθανότητα μελλοντικής σε βάρους τους καταγγελίας. Ειδικότερα, ενώ η ανωτέρω παθούσα παρέμενε εξασθενημένη και σε σχεδόν λιπόθυμη κατάσταση εξαιτίας του βαρέως τραυματισμού της, ο οποίος είχε προηγηθεί κατά τη διάρκεια της πιο πάνω περιγραφόμενης συμπεριφοράς τους, οι κατηγορούμενοι αποδεχόμενοι πλήρως ο ένας τη συμπεριφορά του άλλου και επιδιώκοντας να εξοντώσουν την παθούσα, κατέφεραν αλλεπάλληλα πλήγματα με γροθιές και σίδερο σιδερώματος στην κεφαλή αυτής, προκαλώντας της έντονη αιμορραγική διήθηση του αριστερού κροταφίτη μυ και των πέριξ υποδόριων ιστών, μυχρά ρωγμώδη κατάγματα στον οπίσθιο κρανιακό βόθρο της βάσης του κρανίου ακτινωτά πέριξ του μείζονος τρήματος καθώς και καθολικό έντονο υπαραχνοειδές αιμάτωμα και εγκεφαλικό οίδημα, ενώ επιπλέον επιχείρησαν να την θανατώσουν και διά στραγγαλισμού.
Στη συνέχεια κι ενώ η παθούσα έδινε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, υπομένοντας τις συνεχιζόμενες προσπάθειες των κατηγορουμένων να της κόψουν το νήμα της ζωής, εκείνοι ευρισκόμενοι σε απολύτως ήρεμη ψυχική κατάσταση και παρά τις σχετικές έντονες παρακλήσεις της να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, επέδειξαν εμμονή στον εγκληματικό τους σχεδιασμό και μετέφεραν αυτήν γυμνή (ακριβέστερα φορώντας μόνο το στηθόδεσμό της) στο ανωτέρω όχημα, με το οποίο την είχαν μεταφέρει αρχικά στην κατοικία της οικογένειας στους Πεύκους της Λίνδου, προκειμένου να ολοκληρώσουν το προαποφασισμένο από αυτούς κακούργημα της ανθρωποκτονίας. Ακολούθως, λοιπόν, κάνοντας χρήση του ανωτέρω οχήματος, μετέφεραν την παθούσα σε παρακείμενη απόκρημνη βραχώδη περιοχή στον όρμο “Φώκια”, περιοχή γνωστή σε ελάχιστους και κυρίως σε κατοίκους της ευρύτερης περιοχής της Λίνδου, την οποία όμως γνώριζε ο 21χρονος.
Εκεί οι κατηγορούμενοι, ενεργώντας από κοινού και βάσει σχεδίου, αφού διαπίστωσαν ότι ήταν πρακτικώς αδύνατη η ρίψη του σώματος της παθούσας στη θάλασσα από έναν εκ των δύο χωρίς τη συνδρομή και του δευτέρου, σήκωσαν με τα χέρια τους και οι δύο το σώμα της παθούσας (που βρισκόταν πλέον σε ημιλιπόθυμη κατάσταση) και έρριψαν αυτό από ύψος περίπου 10 μ. στη θάλασσα. Από την ενέργειά τους αυτή σε συνδυασμό με τις ήδη προκληθείσες στην παθούσα σωματικές βλάβες (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, διάχυτη εγκεφαλική αιμορραγία και οίδημα που είχαν προκληθεί από τα χτυπήματα στο κεφάλι της), οι οποίες καθιστούσαν αδύνατη οποιαδήποτε προσπάθεια της παθούσας να κινηθεί αποτελεσματικά ώστε να επιπλεύσει, επήλθε ο θάνατος της συνεπεία πνιγμού».
Τέλος, να σημειωθεί πως κατά τη διάρκεια των απολογιών τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου οι δυο κατηγορούμενοι φόρτωναν ο ένας στον άλλον την άγρια κακοποίηση της Ελένης Τοπαλούδη και τη ρίψη της στη βραχώδη θαλάσσια περιοχή της Ρόδου.
