Σαν σήμερα το 1987 το δημοφιλές ροκ συγκρότημα U2 κατάφερε να στρέψει την προσοχή του κόσμου στο κέντρο του Λος Άντζελες και να μείνει στην ιστορία για ένα βίντεο κλιπ ενός από τα τραγούδια του.
Πιο συγκεκριμένα, ανέβηκαν στην ταράτσα μιας κάβας στο κέντρο της μεγάλης πόλης για να γυρίσουν το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, «Where the streets have no name», με αποτέλεσμα να προκληθούν συμπλοκές μεταξύ θαυμαστών, αστυνομικών και οδηγών που είχαν «κολλήσει» στην κίνηση λόγω του συνωστισμού μπροστά από το κτίριο.
Προετοιμασία μιας εβδομάδας
Όλο αυτό το εγχείρημα δεν έγινε φυσικά τυχαία, καθώς ειδικό συνεργασία είχε βρεθεί στο συγκεκριμένο σημείο για να τσεκάρει και να προετοιμάσει την περιοχή αναφορικά με την οπτικοακουστική κάλυψη της συναυλίας. Μάλιστα, έκαναν συγκεκριμένες εργασίες στην ταράτσα για να μην πέσει σε τυχόν… ντου των θαυμαστών του συγκροτήματος. Επίσης, τοποθέτησαν εφεδρική γεννήτρια σε περίπτωση που οι αρχές έκοβαν την παροχή ρεύματος.
To πρωί της 27ης Μαρτίου όλα ήταν έτοιμα, ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να συγκεντρώνεται και να περικυκλώνει το κτίριο για να παρακολουθήσει τους U2 (μαζεύτηκαν περίπου 1.000 θαυμαστές), ενώ ταυτόχρονα οι δρόμοι γέμιζαν από θαυμαστές και δημιουργούνταν κυκλοφοριακό χάος.
«Το θέμα ήταν να κλείσουν οι δρόμοι», σκέφτηκε ο μπασίστας Adam Clayton χρόνια αργότερα. «Αν υπάρχει κάτι που μισούν οι άνθρωποι στο Λος Άντζελες, είναι ο αποκλεισμός των δρόμων και πάντα πιστεύαμε ότι τα συγκροτήματα πρέπει να ταρακουνήσουν τα πράγματα».
Η προειδοποίηση και η επέμβαση των Αρχών
Οι αστυνομικές αρχές προειδοποίησαν τους U2 ότι θα αναγκαστούν να τραβήξουν την πρίζα της συναυλίας, εξαιτίας του μποτιλιαρίσματος, αλλά η αστυνομία καθυστέρησε να πάρει την οριστική απόφαση, δίνοντάς τους παράταση και έτσι κατάφεραν να παίξουν οκτώ τραγούδια, εκ των οποίων τα τέσσερα ήταν διαφορετικές εκδοχές του «Where the streets have no name».
Παράλληλα, οι παραγωγοί και οι μάνατζερ του συγκροτήματος των U2 έκαναν τα πάντα για να κοπεί το ρεύμα και να γίνει το βίντεο κλιπ πιο δραματικό και… επεισοδιακό.
Μετά από αρκετή ώρα χάους στο Λος Άντζελες οι αστυνομικοί παρεμβαίνουν, προσπαθώντας να διώξουν τον κόσμο και το πλήθος αρχίζει να τους γιουχάρει. Κάπου εκεί ξεκίνησαν οι συμπλοκές και οι προσαγωγές. Ανάμεσά στους προσαχθέντες και ο σκηνοθέτης του βίντεο κλιπ. Ωστόσο, κανείς δεν πείραξε τους U2.
Οι αστυνομικές αρχές απλά ανέβηκαν στην ταράτσα, έκοψαν την παροχή ρεύματος και τους ζήτησαν να σταματήσουν. Ο στόχος όμως είχε επιτευχθεί, καθώς το βίντεο κλιπ ήταν αυτό που ήθελαν, ζωντανό και άκρως επεισοδιακό.
Την επόμενη μέρα οι U2 αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγγνώμη και να προβάλουν μια σειρά από δικαιολογίες για να αποφύγουν την απέλαση.
Η… κλοπή των Beatles
Η ιδέα για όλα τα παραπάνω προήλθε από τους… Beatles , οι οποίοι το 1969 έκαναν μια συναυλία σε μια επιχειρηματική περιοχή του Λονδίνου, με τους Αστυνομικούς να μην τους το επιτρέπουν.
Το μεσημέρι της 30ής Ιανουαρίου 1969, οι Beatles ανέβηκαν στην οροφή του κτιρίου της Apple Corps για την τελευταία τους ζωντανή εμφάνιση έβερ.
Ωστόσο, αυτό που έχει μείνει στη μουσική ιστορία, ως μία από τις πιο διάσημες συναυλίες όλων των εποχών παραλίγο να μη συμβεί. Μέχρι και την τελευταία στιγμή, το συγκρότημα δεν ήταν σίγουρο αν έπρεπε να εμφανιστεί – μέχρι που ο John Lennon είπε περίφημα: «Γά** το – ας πάμε να το κάνουμε».
Καθώς ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του κόσμου ξεκινούσε μια αυθόρμητη ζωντανή εμφάνιση σε μια αυτοσχέδια σκηνή σε μια ταράτσα του Λονδίνου, η κυκλοφορία στους δρόμους από κάτω σταμάτησε καθώς πλήθος ανθρώπων άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από το κτίριο.
Η σκηνή θυμίζει πολύ U2, που φαίνεται πως προσπάθησαν να αναδημιουργήσουν το ίδιο σκηνικό σχεδόν 20 χρόνια αργότερα. Και την αντιγραφή δεν την υπονοούν μόνο τα γεγονότα, αλλά και ο Τύπος της εποχής. Ο ίδιος ο frontman των U2, Μπόνο, αναφερόμενος χρόνια αργότερα στο συγκεκριμένο βίντεο κλιπ θα έλεγε ανερυθρίαστα: «Δεν είναι η πρώτη φορά που αντιγράφουμε τους Beatles».
Για την ιστορία πάντως, οι ταράτσες έχουν «φορεθεί» πολύ από συγκροτήματα που πραγματοποίησαν εκεί τις συναυλίες τους σε Ευρώπη και Αμερική. Ακόμη και η θρυλική Eurovision επέλεγε πέρσι από το Ρότερνταμ να τοποθετήσει στις ταράτσες κτιρίων της ολλανδικής πόλης παλιότερους νικητές του διαγωνισμού που ερμήνευσαν κατά τη διάρκεια του τελικού τα νικητήρια κομμάτια τους (ανάμεσά τους και η Έλενα Παπαρίζου).
Ωστόσο, πέραν των U2 και των Beatles, μια θρυλική συναυλία σε ταράτσα είναι χωρίς αμφιβολία εκείνη των Madness που ερμήνευσαν το Our House (Το σπίτι μας) από την ταράτσα του Μπάκιγχαμ. Δεν ξέρω τι μπορεί να εννοούσαν τα μέλη του συγκροτήματος αποκαλώντας τη βασιλική κατοικία σπίτι τους, ωστόσο σε καμιά περίπτωση δεν βρέθηκαν εκεί χωρίς τη συγκατάθεση των αρχών, το 2012.
