Νέο επαγγελματικό βήμα κάνει στη ζωή της η Μαρίνα Σταυράκη (πρώην σύζυγος του Γιώργου Πατούλη), μετά τον διορισμό της στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εφημερίδα OnTime, η Μαρίνα Σταυράκη πλέον συνεργάζεται με τον γενικό γραμματέα Εσωτερικών και Οργάνωσης του υπουργείου Εσωτερικών, Θανάση Μπαλέρμπα.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, «η Μαρίνα Σταυράκη, φιλόλογος στο επάγγελμα, αποσπάστηκε από το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού σε προσωρινή ομοιόβαθμη θέση συνεργάτιδας με το ΜΚ που κατέχει, στο ιδιαίτερο γραφείο του Θανάση Μπαλέρμπα».
Μάλιστα, η Μαρίνα Σταυράκη προσφέρει εκεί τις υπηρεσίες της από τις 8/4/2024 και η απόσπαση έγινε με την υπογραφή της υπουργού Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως και του υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Κυριάκου Πιερρακάκη.
Επί 10 χρόνια φιλόλογος στη Κεφαλονιά η Μαρίνα Πατούλη
Εδώ και 10 περίπου χρόνια η πρώην κυρία Πατούλη, είναι καθηγήτρια Φιλόλογος στο ΕΠΑΛ Λάσσης στο Αργοστόλι. Ουδέποτε όμως έχει εμφανιστεί στα καθήκοντά της, όπως αναφέρει το kefaloniapress.gr
Η κυρία Σταυράκη πληρώνεται κανονικά ως εκπαιδευτικός περίπου 1.300 ευρώ κάθε μήνα. Επειδή όμως δεν ασκεί τα καθήκοντά της στο ΕΠΑΛ Αργοστολίου, το Υπουργείο Παιδείας αναγκαστικά προσλαμβάνει κάθε χρόνο αναπληρωτή καθηγητή για τη θέση της.
Άρα το Υπουργείο Παιδείας επιβαρύνεται διπλά από την επιλογή της κυρίας Μαρίνας να υπηρετεί μόνο σε Υπουργεία σε ανώτατα κλιμάκια και όχι στο ΕΠΑΛ Αργοστολίου…
Ο έγκυρος Ιταλός δημοσιογράφος, Φαμπρίτσιο Ρομάνο, τονίζει ότι υπάρχει πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δυο πλευρών και ο Δανός επιθετικός επιστρέφει στη Βαρκελώνη.
Δείτε την ανάρτησή του:
🚨⛔️ Martin Braithwaite, flying back to Barcelona from Athens as Olympiacos deal currently on hold after problems on personal terms.
Με ένα σύντομο βίντεο που περιλαμβάνει σκηνές από την τουρκική εισβολή του 1974 και το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν θυμίζει η Κυπριακή Δημοκρατία το έγκλημα του Αττίλα.
Το μήνυμα γραμμένο στα Ελληνικά, τα τούρκικα και τα αγγλικά είναι «Φτάνει. Yeter. Enough».
Το βίντεο ανάρτησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης, οι υπουργοί και όλοι οι κρατικοί αξιωματούχοι, όπως επίσης οι πρεσβείες και τα θεσμικά όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
50 χρόνια Τουρκικής Κατοχής.
«…τουρκικά αεροσκάφη άνευ προειδοποιήσεως,υπούλως και ανάνδρως εβομβάρδισαν το στρατόπεδον ΕΛΔΥΚ…».
Ο καύσωνας καθιστά ιδιαίτερα επίπονη την είσοδο στο αυτοκίνητο, αλλά υπάρχουν τρόποι προκειμένου να αποφύγουμε την ταλαιπωρία.
Κάθε δευτερόλεπτο στο λιοπύρι είναι μαρτυρικό, ενώ εξίσου εφιαλτική είναι και η είσοδος στο αυτοκίνητό μας, ειδικά εφόσον αυτό είναι επί ώρες σταθμευμένο στον ήλιο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι εν μέσω καύσωνα η θερμοκρασία στο εξωτερικό του ΙΧ μπορεί να ξεπεράσει τους τους 170 βαθμούς Κελσίου, ενώ αυτή της καμπίνας χρειάζεται μόλις λίγα λεπτά προκειμένου να εκτοξευτεί στους 50 βαθμούς.
Το ερώτημα που αναδύεται αυτομάτως στο μυαλό όλων μας είναι αν υπάρχουν τρόποι προκειμένου η είσοδος στο αυτοκίνητο να γίνει έστω λίγο πιο ανώδυνη. Και η απάντηση είναι καταφατική.
Χείρα βοηθείας δίνουν τα κλειδιά πολλών αυτοκινήτων, που διαθέτουν τη λειτουργία ανοίγματος/κλεισίματος των παραθύρων. Με παρατεταμένο πάτημα ξεκλειδώματος των θυρών, τα παράθυρα κατεβαίνουν, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια… δίοδο διαφυγής των θερμών μαζών που βρίσκονται εντός της καμπίνας.
Επιπροσθέτως, πλέον οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν λανσάρει τα δικά τους mobile applications, τα οποία διευκολύνουν σε θεαματικό βαθμό την ιδιοκτησία αυτοκινήτου, ενημερώνοντας τον οδηγό -μεταξύ άλλων- για την υγεία του ΙΧ του, τα επόμενα service κ.ο.κ.
Παράλληλα, μέσω των εφαρμογών, ο οδηγός έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει τον κλιματισμό του αυτοκινήτου του από την άνεση του σπιτιού του ή οπουδήποτε αλλού, έτσι ώστε όταν εισέλθει στην καμπίνα να τη βρει δροσερή.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι ώστε να διατηρηθεί η θερμοκρασία της καμπίνας του αυτοκινήτου σε χαμηλά επίπεδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ηλιοπροστασία η οποία τοποθετείται στο παρμπρίζ των αυτοκινήτων και προστατεύει από την υπεριώδη ακτινοβολία.
Η ηλιοπροστασία αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου, με αποτέλεσμα να διατηρείται το εσωτερικό του αυτοκινήτου δροσερό, όσο είναι παρκαρισμένο.
O Κυριάκος Μητσοτάκης ταξίδευσε σήμερα την Κύπρο και τα κατεχόμενα της Λευκωσίας, προκειμένου να σταθεί στο πλευρό του Νίκου Χριστοδουλίδη, ενόψει της «μαύρης» επετείου των 50 χρόνων από την παράνομη εισβολή.
Ο πρωθυπουργός θα δώσει το παρών στις εκδηλώσεις μνήμης στο προεδρικό Μέγαρο, μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Προ ολίγου, έστειλε και ένα ηχηρό μήνυμα μέσω Facebook, κατακρίνοντας την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην περιοχή, και κάνοντας λόγο για μία λύση που αρμόζει σε ένα ευρωπαϊκό κράτος.
«Δεν ξεχνάμε. Τιμούμε όσους χάθηκαν» τόνισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Ο κ. Μητσοτάκης, που βρίσκεται στην Κύπρο για τη σημερινή ημέρα, τόνισε ότι «διεκδικούμε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ενιαίο, με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Χωρίς στρατό κατοχής. Και όπως το θέλει ο ποιητής: “Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος”».
Ο στίχος από το Χρυσοπράσινο φύλλο, είναι του Λεωνίδα Μαλένηκαι μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.
Μισός αιώνας από την εθνική τραγωδία της Κύπρου. Τιμούμε όσους χάθηκαν. Και διεκδικούμε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ενιαίο, με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Χωρίς ξένο στρατό κατοχής. Και όπως το θέλει ο ποιητής: «Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος». pic.twitter.com/pVKtL9NTO9
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) July 20, 2024
«Συμπληρώνεται φέτος μισός αιώνας από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, που οδήγησε στην κατάληψη και την κατοχή του ενός τρίτου του εδάφους της Μεγαλονήσου από τον τουρκικό στρατό, κατά παράβαση θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου», αναφέρει το ΥΠΕΞ σε ανακοίνωσή του για την 50η επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
«Η Ελλάδα στέκεται με σεβασμό στην ιερή μνήμη των πεσόντων, συμμερίζεται το δράμα για τους αγνοουμένους και τους εκτοπισμένους και εκφράζει την ευγνωμοσύνη της προς όλους όσοι πολέμησαν γενναία για την υπεράσπιση της Κύπρου. Και δεν αποδέχεται ανοίκειες απειλές, διχαστικά ψηφίσματα και τετελεσμένα επί του πεδίου».
Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, το Κυπριακό «παραμένει έως και σήμερα ένα ανεπίλυτο διεθνές ζήτημα παράνομης εισβολής και κατοχής κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών».
«Η διαιώνιση του σημερινού status quo, με την ύπαρξη κατοχικών στρατευμάτων, όπως επίσης και η δημιουργία δύο κρατών, δεν αποτελούν αποδεκτές λύσεις του Κυπριακού», υπογραμμίζει και προσθέτει:
«Σε σύμπνοια με την Κυπριακή Δημοκρατία, η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και στέκεται αρωγός στην προσπάθεια του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού για την εκκίνηση του διαλόγου με σκοπό την επανένωση της Κύπρου, στη βάση της μίας κυριαρχίας, μίας διεθνούς προσωπικότητας και μίας ιθαγένειας».
«Η επίλυση του Κυπριακού ήταν και θα παραμείνει ύψιστη εθνική προτεραιότητα», καταλήγει η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.
Παγκόσμιο χάος επικρατεί με τη Microsoft, ενώ η ενημέρωση ρουτίνας του ευρέως διαδεδομένου λογισμικού κυβερνοασφάλειας της CrowdStrike, που προκάλεσε χθες Παρασκευή την κατάρρευση πληροφοριακών συστημάτων παγκοσμίως, δεν είχε προφανώς υποβληθεί σε επαρκείς ποιοτικούς ελέγχους προτού κυκλοφορήσει, αναφέρουν εμπειρογνώμονες του κλάδου.
Η νεότερη έκδοση του λογισμικού Falcon Sensor υποτίθεται ότι θα καθιστούσε ασφαλέστερα τα συστήματα των πελατών της CrowdStrike, θωρακίζοντας τα απέναντι σε επίδοξους χάκερ, επικαιροποιώντας τις απειλές από τις οποίες τα προστατεύει. Ωστόσο, ο ελαττωματικός κώδικας στα αρχεία ενημέρωσης προκάλεσε ένα από τα μεγαλύτερα τεχνολογικά μπλακ άουτ των τελευταίων ετών, πλήττοντας εταιρείες που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα Windows της Microsoft.
Τράπεζες, αεροπορικές εταιρείες, νοσοκομεία, ακόμη και κυβερνητικές υπηρεσίες αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα. Η CrowdStrike έδωσε στη δημοσιότητα πληροφορίες για την επιδιόρθωση των συστημάτων που επηρεάστηκαν, αλλά ειδικοί τόνισαν ότι η αποκατάσταση των προβλημάτων θα χρειαζόταν χρόνο καθώς απαιτούσε τη διαγραφή του ελαττωματικού κώδικα.
Τα προβλήματα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας λίγη ώρα μετά τις πρώτες ενημερώσεις συστημάτων, με τους χρήστες να αναρτούν στα κοινωνικά δίκτυα φωτογραφίες υπολογιστών με μήνυμα κρίσιμου σφάλματος, την αποκαλούμενη «μπλε οθόνη του θανάτου» που ενημερώνει για την κατάρρευση του λειτουργικού συστήματος.
Δεν είναι σαφές πώς αυτός ο ελαττωματικός κώδικας συμπεριελήφθη στην ενημέρωση και γιατί δεν εντοπίστηκε προτού κυκλοφορήσει. «Ιδανικά, θα έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει πρώτα σε περιορισμένη κλίμακα», τόνισε ο Τζον Χάμοντ, ερευνητής ασφαλείας του Huntress Labs. «Αυτή είναι η ασφαλέστερη προσέγγιση για να αποφευχθεί ένα γενικευμένο χάος, όπως αυτό», εξηγεί.
Στο παρελθόν είχαν καταγραφεί ανάλογα περιστατικά εξαιτίας ενημερώσεων ασφαλείας. Μια ενημέρωση του λογισμικού προστασίας από ιούς της McAfee το 2010 είχε καθηλώσει εκατοντάδες χιλιάδες υπολογιστές.
Το παγκόσμιο μπλακ άουτ λόγω της ενημέρωσης του λογισμικού Falcon Sensor καταδεικνύει την κυριαρχία της CrowdStrike στην αγορά. Πάνω από το 50% των μεγαλύτερων εταιρειών στις ΗΠΑ, ακόμη και η ομοσπονδιακή υπηρεσία κυβερνοασφάλειας (CISA), χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο λογισμικό.
Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ γνωστοποίησε πως επικοινώνησε τηλεφωνικά χθες Παρασκευή με τον ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του υποσχέθηκε πως εφόσον κερδίσει τις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου θα βάλει «τέλος στον πόλεμο» μεταξύ Ουκρανία και Ρωσίας.
«Ως ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, θα φέρω την ειρήνη στον κόσμο και θα βάλω τέλος στον πόλεμο που στοίχισε τόσες ζωές», δήλωσε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, επαναλαμβάνοντας μια προεκλογική υπόσχεση για την οποία δεν έχει υπεισέλθει ποτέ σε λεπτομέρειες.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Ουκρανίας καταδίκασε την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ, το προηγούμενο Σάββατο στην Πενσιλβάνια, και τον συνεχάρη για την αποδοχή του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.
Το Κυπριακό ως ζήτημα έχει τις ρίζες πίσω στους αιώνες και στην αγγλοκρατία στο νησί, ωστόσο μετά από την παράνομη τουρκική στρατιωτική εισβολή το 1974 αποτελεί ζήτημα διεθνούς δικαίου.
Πέντε δεκαετίες μετά από την «Επιχείρηση Αττίλας» έχουν καταβληθεί πολλές προσπάθειες με στόχο την επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη λύση του ζητήματος, δίχως ωστόσο να έχει υπάρξει αποτέλεσμα. Ήδη από το 1975 οι διαπραγμετεύσεις διεξάγονται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας καθώς και των δύο Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου.
Σύμφωνα με την κυπριακή πλευρά ο στόχος είναι η επίτευξη συνολικής και βιώσιμης λύσης σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη και τα σχετικά ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών η οποία θα οδηγεί στη μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους σε μια δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα με πολιτική ισότητα όπως αυτή ορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.
Η λύση, σημειώνεται, πρέπει να προνοεί την πλήρη αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων, την κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων, την αποχώρηση των εποίκων και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες όλων των Κυπρίων.
Κυπριακό: Η αρχή των επαφών
Η πρώτη ουσιαστικά συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές, υπογράφτηκε το 1977, από τον Πρόεδρο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντεκτάς και σε αυτή τέθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές για τις μετέπειτα διαπραγματεύσεις.
Ακολούθησε μια νέα συμφωνία, δύο χρόνια αργότερα, το 1979 με συνομιλητές αυτή τη φορά τον Πρόεδρο Σπύρο Κυπριανού και τον Ραούφ Ντενκτάς και μεταξύ άλλων προέβλεπε να δοθεί προτεραιότητα στο θέμα της επιστροφής της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.
Το 1992 κατατέθηκε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Μπούτρος Μπούτρος – Γκάλι μια πρόταση για την επίλυση του Κυπριακού. Η λεγόμενη Δέσμη ιδεών Γκάλι δεν έγινε αποδεκτή από την πλευρά των Ελληνοκυπρίων, ενώ το 1994 Γλαύκος Κληρίδης και Ραούφ Ντεκτάς συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη δίχως ωστόσο να υπάρξει εξέλιξη λόγων «έλλειψης πολιτικής βούλησης από την τουρκοκυπριακή πλευρά» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ προς το Συμβούλιο Ασφαλείας
Από τον Δεκέμβριο του 1999 μέχρι τον Νοέμβριο του 2000 πραγματοποιήθηκαν πέντε γύροι συνομιλιών χωρίς ούτε και αυτή τη φορά να υπάρξει πρόοδος λόγω της εμμονής του Τουρκοκύπριου ηγέτη να αναγνωριστεί το παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων ως ξεχωριστό, κυρίαρχο κράτος.
Κυπριακό: Απευθείας συνομιλίες και ο Κόφι Ανάν
Τον Ιανουάριο 2002 Κληρίδης και Ντεκτάς, άρχισαν τις απευθείας -αλλά και πάλι ατελέσφορες- συνομιλές, ενώ τον ίδιο χρόνο ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Κόφι Ανάν, σε μία προσπάθεια ανακίνησης της διαδικασίας, παρουσίασε στις δύο πλευρές, λεπτομερές σχέδιο για συνολική διευθέτηση. Το σχέδιο υποβλήθηκε σε αναθεωρημένη μορφή τον Δεκέμβριο 2002 και τον Φεβρουάριο 2003.
Το επόμενο βήμα ήταν να βρεθούν στη Χάγη, τον Μάρτιο του 2003, ο νεοκελγής πρόεδρος της Κύπρου, Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Ντεκτάς, όπου τους ζητήθηκε να εξετάσουν επίσης το ενδεχόμενο να θέσουν το σχέδιο σε χωριστά δημοψηφίσματα. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος συμφώνησε με την προϋπόθεση ότι το σχέδιο θα πρόσφερε ένα νομικό πλαίσιο που θα διασφάλιζε λειτουργική και διαρκή λύση και ότι τα θέματα ασφάλειας θα επιλύονταν μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, με την υποστήριξη της Τουρκίας, απέρριψε το σχέδιο και αρνήθηκε να το θέσει σε δημοψήφισμα. Ως αποτέλεσμα, οι συνομιλίες ναυάγησαν.
Στη σκιά τόσο της κριτικής της διεθνούς κοινότητας όσο και της απογοήτευσης των Τουρκοκυπρίων, ο Ντεκτάς ανακοίνωσε τη μερική άρση των παράνομων περιορισμών που επέβαλλε ο τουρκικός στρατός από το 1974, στη διακίνηση των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων από και προς τις κατεχόμενες περιοχές.
Το «όχι» στο δημοψήφισμα
Το 2004 μετά από πρωτοβουλίες του Κόφι Ανάν οι δύο κοινότητες αποφάσισαν να προχωρήσουν σε χωριστά, ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Σύμφωνα με την κυπριακή πλευρά, η προοπτική άσκησης επιδιαιτητικού ρόλου από τον Γενικό Γραμματέα αποδείχτηκε αντιπαραγωγική.
Δεν διεξήχθησαν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ούτε στην Κύπρο ούτε και στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας, αφού η τουρκική πλευρά ανάλωσε τον χρόνο υποβάλλοντας αιτήματα αντίθετα προς τις βασικές αρχές του Σχεδίου και με όσα είχαν μέχρι τότε συμφωνηθεί (agreed trade offs).
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κατέθεσε το τελικό κείμενο (Ανάν V) στις δύο πλευρές στις 31 Μαρτίου 2004. Στις 24 Απριλίου 2004 διενεργήθηκαν χωριστά δημοψηφίσματα στις δύο κοινότητες. Με ποσοστό 64.9% οι Τουρκοκύπριοι ενέκριναν το σχέδιο ενώ με καθαρή πλειοψηφία του 75,8% οι Ελληνοκύπριοι το απέρριψαν.
Τα κοινοβουλευτικά κόμματα της περιόδου τοποθετήθηκαν ως εξής: Υπέρ του Σχεδίου Ανάν: Δημοκρατικός Συναγερμός και Ενωμένοι Δημοκράτες. Εναντίον του Σχεδίου Ανάν τάχθηκαν: ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Νέοι Ορίζοντες και Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Εναντίον του σχεδίου τάχθηκε και ο Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος αναφέροντας σε δημόσια τοποθέτηση του ότι το Σχέδιο θα κατέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και θα την υποκαθιστούσε με ένα αμφιβόλου βιωσιμότητας μόρφωμα.
Στα επόμενα χρόνια Τάσσος Παπαδόπουλος και Δημήτρης Χριστόφιαςαλλά και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ εργάστηκαν προς την κατέυθυνση της επανέναρξης των απευθείας διαπραγματεύσεων, υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Στο 2008 υπήρξαν σημαντικές εξελίξεις καθώς αφενός άνοιξε η δίοδος στην οδό Λήδρας, αφετέρου άρχισαν να λειτουργούν έξι ομάδες εργασίας και επτά τεχνικές επιτροπές.
Στις 18 Απριλίου 2010 τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ διαδέχεται στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας ο κ. Ντερβίς Έρογλου.
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο νέος Τουρκοκύπριος ηγέτης είχαν πολλές συναντήσεις μεταξύ τους χωρίς αποτέλεσμα μέχρι την 1η Ιουλίου 2012 όταν η Κύπρος ανέλαβε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεδρίας η τουρκική πλευρά αρνιόταν να προσέλθει σε συνομιλίες παρά τις εξαρχής διαβεβαιώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι δεν αποτελούσε εμπόδιο.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2014, πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών η πρώτη επίσημη συνάντηση του νέου Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη και του Ντερβίς Έρογλου, η οποία έθεσε το πλαίσιο της νέας διαπραγματευτικής διαδικασίας και επαναβεβαίωσε τις βασικές αρχές της λύσης.
Νέος κύκλος διαπραγματεύσεων
Η δρομολόγηση νέας διαδικασίας ουσιαστικών διαπραγματεύσεων ανανέωσε το διεθνές ενδιαφέρον, ενώ ακολούθησαν τρία χρόνια διαπραγματεύσεων που οδήγησαν σε σημαντική πρόοδο με αποτέλεσμα τον Ιούνιο του 2017 ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες να συγκαλέσει τη Διάσκεψη για την Κύπρο στο Κρανς Μοντανά της Ελβετίας. Στην Διάσκεψη έλαβαν μέρος η Κυπριακή Δημοκρατία, η τουρκοκυπριακή πλευρά με τον νέο ηγέτη της (από το 2015) Μουσταφά Ακιντζί, οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις Ελλάδα, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο και η Ε.Ε. ως παρατηρητής. Η Διάσκεψη ωστόσο κατέληξε σε αδιέξοδο λόγω της επιμονής της Τουρκίας για μόνιμη παρουσία στρατευμάτων στην Κύπρο και για διατήρηση των επεμβατικών της δικαιωμάτων.
Στις 27 -29 Απριλίου 2021 ο ΓΓ του ΟΗΕ συγκάλεσε την άτυπη συνάντηση 5+1 για την Κύπρο, στη Γενεύη με στόχο την επίτευξη διεξόδου για την επανέναρξη διαδικασίας απευθείας συνομιλιών για λύση του κυπριακού. Η στάση της Τουρκίας και του ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, ωστόσο, οδήγησαν την προσπάθεια σε αδιέξοδο.
Επιπλέον, η Τουρκία προχώρησε στη δημιουργία νέων τετελεσμένων στις κατεχόμενες περιοχές, ανακοινώνοντας στις 23 Ιουλίου περαιτέρω παράνομες ενέργειες στα Βαρώσια οι οποίες παραβιάζουν τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Οι ενέργειες αυτές καταδικάστηκαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας το οποίο εξέδωσε Προεδρική Δήλωση στις 23 Ιουλίου 2021, ζητώντας άμεση ανάκληση των παράνομων ενεργειών και πλήρη συμμόρφωση με τα σχετικά ψηφίσματα τα οποία προνοούν για την μεταφορά των Βαρωσίων στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.
Από ελληνικής πλευράς, ο Πρωθυπουργός, τόσο κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο (31/7/2023) όσο και στα Ηνωμένα Έθνη (21-22/9/2023), επαναβεβαίωσε την ακλόνητη προσήλωση της Ελλάδας στην επίλυση του Κυπριακού, στο πλαίσιο που καθορίζουν τα ψηφίσματα ΣΑΗΕ, η οποία, επανέλαβε, αποτελεί κύρια εθνική προτεραιότητα.
Οι θέσεις της Ελλάδας στο Κυπριακό
Θεμέλιος λίθος της πολιτικής της Ελλάδας στο Κυπριακό είναι η διαρκής συνεργασία και ο πλήρης συντονισμός μας με την Κυπριακή Δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα.
Η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να υπενθυμίζει στη διεθνή κοινότητα ότι το Κυπριακό αποτελεί πρωτίστως διεθνές ζήτημα εισβολής και κατοχής.
Ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και η εξεύρεση δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής, αμοιβαία αποδεκτής λύσης του Κυπριακού ζητήματος, στο πλαίσιο των σχετικών Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, παραμένει διαρκές μέλημα και κορυφαία εθνική προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος.
Τη συλλογική βούληση της διεθνούς κοινότητας για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό στο πλαίσιο των ΗΕ εκφράζουν οι σχετικές Αποφάσεις του ΣΑΗΕ, περιλαμβανομένης και της πλέον πρόσφατης Απόφασης 2674 της 30ής Ιανουαρίου 2023 για την ανανέωση εντολής της UNFICYP.
Είναι σημαντικό ότι, παρά και τηδραματική διεθνή κατάσταση που έχει δημιουργήσει η συνεχιζόμενη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, στο Κυπριακό φαίνεται να διατηρείται ένα κατά βάση συναινετικό κλίμα μεταξύ και των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Χαιρετίζουμε τη δεδηλωμένη, στα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 30ης Ιουνίου 2023, ετοιμότητα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης να αναλάβει ενεργό ρόλο στην υποστήριξη όλων των σταδίων τήςυπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού, με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της.
Επιδιώκουμε την ενδυνάμωση της διεθνούς αλληλεγγύης προς την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εδώ και 49 χρόνια αντιμετωπίζει την συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή του ενός τρίτου και πλέον των εδαφών της, αλλά και διαρκείς απειλές επιβολής νέων τετελεσμένων από την Τουρκία, ιδιαίτερα στην περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων και τη Νεκρή Ζώνη.
Απόδειξη των δημοσίως,εξάλλου, διακηρυγμένων προθέσεων της τουρκικής πλευράς και της τ/κηγεσίας είναι οι μονομερείς παράνομες ενέργειες «ανοίγματος» της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων, κατά παράβαση των σχετικών Αποφάσεων του ΣΑΗΕ που καλούν για την άμεση μεταβίβαση της περιοχής υπό διοίκηση Ηνωμένων Εθνών.
Οι τουρκικές και τουρκοκυπριακές αυτές ενέργειες έχουν άμεσα και επανειλημμένα καταδικαστεί από το ΣΑΗΕ, μεταξύ άλλων, με την Απόφαση 2674/2023 του Συμβουλίου Ασφαλείας, η οποία υπογραμμίζει ότι «οιαδήποτε περαιτέρω μονομερής ενέργεια θα μπορούσε να προκαλέσει απάντηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας».
Για όσο χρόνο η Τουρκία θα συνεχίσει να εμμένει στις εκτός πλαισίου των σχετικών Αποφάσεων ΣΑΗΕ απαράδεκτες αξιώσεις της για «λύση δύο κρατών», σε μεθοδεύσεις επιβολής νέων τετελεσμένων επί του εδάφους, καθώς και στησυνεχιζόμενη εκστρατεία στην οποία έχει επιδοθεί για τη διεθνή αναβάθμιση της παράνομης αποσχιστικής οντότητας των κατεχομένων, δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.
Το βιβλίο «Κύπρος, 1974-2024: Πενήντα χρόνια μετά την εισβολή», που κυκλοφορεί από την Ελληνοεκδοτική, με επιμέλεια του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη, μας θυμίζει τα έργα και τις ημέρες του Αττίλα και μια πληγή που έχει κιόλας συμπληρώσει μισό αιώνα ζωής.
Μαρτυρίες, επινοημένες ή πραγματικές καταθέσεις μνήμης, όπως και βαθύτερες πολιτικές αποτυπώσεις του πολύχρονου τραύματος, στην Κύπρο και στην Ελλάδα, συνθέτουν τα φλέγοντα υλικά του τόμου.
Στην «Επέτειο» η Μαρία Αβρααμίδου κάνει λόγο για τον Μακάριο και για τον Σαμψών, περιγράφοντας τα ιστορικά γεγονότα τα οποία διαμόρφωσαν την πολιτική κατάσταση στο νησί το 1974. Η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη ξορκίζει τον πολιτικό και τον εθνικό τρόμο με μια αστεία πλην πλήρη νοήματος ιστορία στο διήγημα «Το Sunset του τελευταίου σχεδίου». Στο ίδιο κλίμα ας διαβάσουμε και το διήγημα «Η επιστροφή του αγνοούμενου» του Χρίστου Ζάνου, όπου τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα επωμιστεί ένας γάιδαρος.
Για να συνεχίσουμε σε διαφορετικό δρόμο, στο κείμενο «Το μωρό της Ροζμαρί» του Μάριου Αγαθοκλέους θα αποκαλυφθούν βαθύτερες πτυχές του Κυπριακού. Στη «Λάθος πλευρά» της Έρικας Αθανασίου κυριαρχεί ένας Τούρκος που θα φωτίσει με ευρηματικό τρόπο το ελληνοκυπριακό δράμα.
Ο «Βασιλικός» του Πάμπη Αναγιωτού διερευνά την αποκοπή του ελληνοκυπριακού στοιχείου από τις πηγές που το έθρεψαν ζωτικά και οι «Μικρές πικρές ιστορίες» του Χρήστου Αργυρού παραπέμπουν στη συνθήκη της απομάκρυνσης από τη γενέθλια γη και στον σχηματισμό μιας πικρής συνείδησης, που δεν είναι άλλη από τη συνθήκη της εξορίας. Στη «Δική μας ειρήνη» του Δημήτρη Βαρβαρήγου καταλαβαίνουμε πώς η αρμονική ελληνοτουρκική συνύπαρξη θα καταλήξει κομμάτια στα δόντια του Αττίλα. Για τη συνύπαρξη γράφει και η Έλενα Ιωαννίδου στη «Λεμονάδα».
Η Αλεξάνδρα Γαλανού δείχνει κάτι που σίγουρα δεν ξέρουμε καλά – το πώς επηρέασε τους ελληνοκυπρίους της Νέας Υόρκης η τουρκική καταπάτηση του νησιού («Μέρες Ιουλίου ’74. Νέα Υόρκη»).
Το τι συνέβη στους καταδρομείς της ελληνικής πλευράς, όπως και το ποιο ακριβώς είναι το κόστος που χρειάστηκε να πληρωθεί ύστερα από έναν εσφαλμένο χειρισμό, θα το μάθουμε από τη σκληρή γλώσσα του Βασίλη Γκουρογιάννη («Ο βετεράνος καταδρομέας επιστρέφει στον τύμβο της Μακεδονίτισσας»). Το πώς προσεύχεται και το τι εύχεται ένας κύπριος αγνοούμενος θα μας το πει ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης («Δώσε μου δύναμη»).
Η ρημαγμένη γη της Αμμοχώστου κυριαρχεί στο «Αμμόχωστος: Οδοιπορικό επιστροφής…» του Κώστα Κατσώνη ενώ στο «Καλημέρα, Μαντάμ Αγαθούλα» του Κώστα Λυμπουρλή ο λόγος είναι για τους αγνοούμενους και για τους νεκρούς. Με το «Δις τω αυτώ ποταμώ» ο Ανδρέας Μαλόρης ταξιδεύει στο πολιτικό παρελθόν και με «Τελευταίο του ταξίδι» ο Γιώργος Μολέσκης καταγράφει θανάτους που επέφερε η εισβολή. «Η εισβολή στην Κύπρο όπως τη ζήσαμε στην Καλαμάτα» του Κωνσταντίνου Μπούρα θα υπενθυμίσει από την πλευρά της τους αγνοούμενους, οι οποίοι δεν επέστρεψαν ποτέ.
Με τις «Μνήμες από τον Ιούλιο του 1974» η Έλλη Παιονίδου θυμάται τους καλλιτέχνες που τίμησαν το κυπριακό. Το «Φλαμίνγκο χρώματος μελανού» της Λιάνας Σακελλίου παρακολουθεί όψεις της κυπριακής εμπειρίας στο Λονδίνο, στο «Η εισβολή, οι εικόνες της παιδικής μου ηλικίας» του Αιμίλιου Σολωμού αποτυπώνεται το παιδικό βλέμμα για την εισβολή ενώ στο «Εικόνες και θρύψαλα για το “ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ” που έγινε “ΞΕΧΝΩ”» του Κώστα Στοφόρου επανέρχονται εφιαλτικά οι αγνοούμενοι. Στα «Στοιχειωμένα πηγάδια» του Ανδρέα Σίμου ο λόγος δίνεται στους παθόντες, «Η Κίκα απ’ τη Αμμόχωστο» του Φίλιππου Φιλίππου αποτελεί ημερολόγιο ταξιδιού κατά τις ημέρες της εισβολής και το «Δεν είμαστε ήρωες» της Νένας Φιλούση ξεδιπλώνει ένα οδοιπορικό στην Καρπασία.
Κλείνουμε με το «Αντί προλόγου» του Τάκη Χατζηδημητρίου που ανατέμνει την κυπριακή ιστορία πριν και μετά το πραξικόπημα της Κύπρου και με «Το ρολόι» του Χρίστου Χατζήπαπα, μια ακόμα κατάθεση μνήμης για τα θύματα της εισβολής. Θα χρειαστεί να προσθέσουμε το «Ούλλα γέρημα, γιε μου» του Κώστα Πατίνιου, για τους αγνοουμένους, και το «Ο βετεράνος» του Γιώργου Πύργαρη, που μιλάει για μια σωτήρια διάσωση, στέλνοντας μήνυμα ελπίδας και απαντοχής.
