Ως μάνα και ως παιδί που κάποτε υπήρξα, ως άνθρωπος, μα και ως συγγραφέας που μπαίνω στο μυαλό ακόμα ακόμα και των πιο κακών ηρώων, έχω ταραχτεί πάρα πολύ με την υπόθεση της Μουρτζούκου.
Καταρχάς, σίγουρα το κορίτσι αυτό με το μπερδεμένο παρουσιαστικό —ένα παιδί, έφηβη, ενήλικη, ανάμεσα σε αγόρι και κορίτσι—
Διέπραξε το πιο ειδεχθές έγκλημα όλων των εποχών. Σκότωσε μωρά —όχι 1, όχι 2, αλλά 5!
Αν και για το πέμπτο μωράκι, τον Παναγιωτάκη, ακόμα δεν το παραδέχεται, είναι όμως σίγουρο ότι το έκανε, κρίνοντας από το εφιαλτικό βιογραφικό της.
Είμαι βέβαιη ότι όταν τελικά θα απολογηθεί και για αυτό έγκλημα, θα πει ότι δεν το θυμόταν, ότι θόλωσε ή κάτι παρεμφερές.
Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Ειρήνη είναι serial killer!
Είναι ένα τρομακτικό πλάσμα, που και μόνο στη σκέψη ότι θα έμενε για ένα δευτερόλεπτο μόνη με το παιδί σου, πεθαίνεις από τον τρόμο!
Εγώ δεν είμαι ειδικός για να μιλήσω για την ψυχολογία της Μουρτζούκου, για το αν είναι τρελή ή όχι… Όμως σίγουρα κάποια διαταραχή υπάρχει… Οι ψυχίατροι ήδη μιλάνε για διπλή προσωπικότητα, βαθιά τραύματα ψυχικής υγείας, και πολλά ακόμα…
Αρχικά, η Ειρήνη διέπραξε τον πρώτο φόνο στην άτυχη αδελφούλα της, όταν ήταν εκείνη 13, σχεδόν 14 ετών.
Μιλάμε ότι ήταν στην εφηβεία· τα τραύματά της σε έξαρση, ο θυμός, η διαταραγμένη ψυχολογία και η απόγνωση στο κόκκινο.
Ναι, συμφωνώ, και άλλα παιδιά έχουν κακοποιηθεί, έχουν εγκαταλειφθεί, όμως έγιναν άξια μέλη αυτής της κοινωνίας!
Δεν έγιναν κατά συρροή δολοφόνοι.
Όμως όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, και κάποιοι λίγοι —ένα απειροελάχιστο ποσοστό— έγιναν εγκληματίες και δολοφόνοι. Και σίγουρα αυτοί που έγιναν όλα αυτά προέρχονται από οικογένειες με τρομερή παθογένεια.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν: η Ειρήνη είχε τραυματική παιδική ηλικία. Η μάνα της ήταν απούσα. Όπως η ίδια λέει, την χτυπούσαν, την είχαν παρατημένη και επιπλέον της είχαν φορτώσει ένα κάρο ευθύνες, όπως τις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των μικρών αδελφών της…
Έχει ακόμα ειπωθεί ότι την έβαζε ο πατριός τις να κάνει επαιτεία στην εκκλησία και να ζητάει από συγγενείς χρήματα για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα.
Η Μουρτζούκου μεγαλώνει σε ένα ασταθές, κακοποιητικό και διαταραγμένο περιβάλλον. Στα δέκα της χρόνια, η ίδια οργανώνει την απαγωγή της και εξαφανίζεται για μιάμιση μέρα.
Πρώτη κόκκινη σημαία —όμως μάλλον κανείς δεν νοιάζεται αρκετά για να ασχοληθεί μαζί της…
Αν και το προφανές ήταν ότι το μόνο που ήθελε τότε η Μουρτζούκου ήταν την προσοχή και την αγάπη της μάνας της.
Μέχρι εκείνο το σημείο, λυπάμαι βαθιά τη Μουρτζούκου για τα τραυματικά παιδικά της χρόνια. Κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει έτσι, σε κανένα παιδί δεν αξίζει αυτή η ζωή.
Η μητέρα της τονίζει ότι ούτε η ίδια πήρε αγάπη από τη δική της οικογένεια —όμως δεν έγινε δολοφόνος… Μάλιστα.
Συνεχίζουμε… Η Ειρήνη, μια μέρα που έμεινε μόνη με τα αδερφάκια της, κατάφερε και διέπραξε την πρώτη της δολοφονία: στην 18μηνη αδελφή της.
Τη ζήλευε την αδελφή της, λέει η μάνα της· ήθελε την αποκλειστικότητα…
Για κάποια χρόνια σταματάει τη δολοφονική της δράση, όμως η παραβατική συμπεριφορά της συνεχίζεται:
Απατεωνιές με οικονομικό κίνητρο, ναρκωτικά, λευκοί γάμοι —και ένας Θεός ξέρει τι άλλο!
Ώσπου η ομοφυλόφιλη Ειρήνη, στην ηλικία των 20, κάνει παιδί με κάποιο «φάντασμα», έναν άντρα ο οποίος —όπως λέει, μεταξύ άλλων— βρίσκεται στα βουνά…
Μα αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι αυτό το κορίτσι θα ήθελε ένα παιδί —μια οικογένεια— χωρίς μόνιμο σύντροφο και χωρίς καμία σταθερότητα στην ήδη διαταραγμένη ζωή της;
Είναι προφανές ότι κάτι άλλο συμβαίνει. Όμως δεν θα το αναλύσω —γι’ αυτό ασχολούνται η αστυνομία και οι εκπομπές στην τηλεόραση— παράνομες υιοθεσίες κ.τ.λ.… και νομίζω ότι σίγουρα υπάρχει μια δόση αλήθειας σε όλα αυτά…
Η δεύτερη δολοφονία έρχεται ύστερα από 19 μέρες. Το πρώτο της μωράκι…
Από λάθος, υποστηρίζει ότι συνέβη στην κατάθεση της: την πλάκωσε με το σώμα της στον ύπνο της.
Σαν την ηρωίδα του του Βιζυηνού στο σπουδαίο «Αμάρτημα της μητρος μου» όπου η μητέρα με το κορμί της από λάθος καταπλακώνει και σκοτώνει την κόρη της στον ύπνο της και έκτοτε την κυνηγούν οι τύψεις και οι ενοχές…
Μόνο που στο συγκεκριμένο διήγημα συνέβη αυτό το τραγικό γεγονός από λάθος!
Την Ειρήνη δεν την πιστεύω, δεν είναι ηρωίδα του Βιζυηνού, είναι μια δολοφόνος.
Έπειτα έρχεται και το δεύτερο παιδί και η τρίτη δολοφονία.
«Ήμουν θυμωμένη με τη μάνα μου, μου ζητούσε δανεικά ενώ βρισκόμουν μόνη μου με ένα μωρό. Ξέσπασα στο παιδί και το σκότωσα».
Την υπόλοιπη ιστορία, δυστυχώς, όλοι την ξέρουμε πολύ καλά, από τις άπειρες ώρες που είδαμε τη Μουρτζούκου στους τηλεοπτικούς μας δέκτες… τότε που οι περισσότερες εκπομπές τής πρόσφεραν κάτι για να την έχουν στο πάνελ τους: ένα φτηνό δωμάτιο σε ξενοδοχείο στην Ομόνοια, ένα ζεστό πιάτο φαΐ, ένα χαρτζιλίκι —200 με 500 ευρώ, λένε, έφτασε η ταρίφα της για τις εμφανίσεις της.
Αυτό μου θυμίζει κάποιες εκπομπές της δεκαετίας του ’90 που ψάρευαν ανθρώπους εξαθλιωμένους στην Ομόνοια και τους έδιναν λίγα λεφτά για να τους φέρουν στο στούντιο και να πουν την προσωπική δραματική τους ιστορία και να κάνουν νούμερα.
Κακοποιημένους ανθρώπους, ναρκομανείς, τζογαδόρους… η τηλεθέαση έπαιρνε φωτιά!
Όμως κακά τα ψέμματα με αφορμή τα άπειρα ρεπορτάζ και αφιερώματα των εκπομπών στην υπόθεση της, αποκαλύπτεται η δολοφονική δράση της Ειρήνης και τελικά ασχολείται η αστυνομία και φανερώνεται η ματωμένη αλήθεια!
Η Ειρήνη δεν σταματά. Προσκολλάται σε μητέρες με παιδιά και συνεχίζει…
Όταν θολώνει, σκοτώνει.
Εκδικείται με το να παίρνει ζωές.
Όμως πάντα πείθει: εκείνη δεν ξέρει τίποτα! Δεν φταίει πουθενά…
Κεφάλαιο: Πόπη, σύντροφος
Αυτή τη γυναίκα η Μουρτζούκου την αγάπησε πολύ. Έμεναν μαζί, μεγάλωναν μαζί τον μικρό Παναγιωτάκη. Η πεθερά την αγαπούσε. Όμως, το τρίτο πρόσωπο εμφανίστηκε και τότε η Ειρήνη ήθελε να εκδικηθεί και να τιμωρήσει.
Ίσως και με αυτόν τον τρόπο να έκανε την Πόπη και πάλι σύμμαχό της: «Ήμασταν μαζί στο πένθος, θα σε στηρίξω στον πόνο σου, σε αγαπάω, δεν θα χωρίσουμε ποτέ…» ίσως έτσι να σκέφτηκε.
Εκεί όμως η υπόθεση είναι τρομακτικά μπερδεμένη. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να απαντηθούν…
Γιατί η Ειρήνη είχε την πίστη και τη στήριξη της μαμάς και της γιαγιάς του μικρού Παναγιωτάκη; Γιατί ήταν τόσο αφελείς; Δεν υπήρχε το μητρικό ένστικτο που καθοδηγεί στην ανεύρεση της αλήθειας ή μήπως φταίνε οι ιατροδικαστές που έκαναν τρομερά λάθη;
Αν και στην παρούσα φάση η Μουρτζουκου αφήνει αιχμές και για την μητέρα του αδικοχαμένου Παναγιωτάκη, την Πόπη.
Δικαιολογημένα ή όχι, είναι κάτι το οποίο όλοι αναμένουμε… Η δικαιοσύνη πρέπει να αποδοθεί!
Άλλωστε οι ιατροδικαστές μίλησαν: τα παιδιά — όλα τα παιδιά — πεθαίνουν από παθολογικά αίτια…
Πόσοι φόνοι θα είχαν αποφευχθεί αν οι ιατροδικαστές έκαναν σωστά τη δουλειά τους;
Αν είχαν διαπιστώσει τον φόνο της μικρής Μαλένας από την Πισπιρίγκου, θα είχε γλιτώσει η Τζωρτζίνα, και η μικρή Ίριδα δεν θα είχε γεννηθεί ποτέ.
Και αν είχαν ανακαλύψει τη δολοφονία της 18 μηνών αδελφούλα της Μουρτζούκου, εκείνη θα είχε μπει στο αναμορφωτήριο και θα σώνονταν τα τέσσερα παιδιά που δολοφονήθηκαν από τα χέρια της. Ίσως — ίσως, λέω — να σωζόταν και η ίδια…
Αν οι ιατροδικαστές είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους και τιμούσαν τον όρκο του Ιπποκράτη, θα είχαν σταματήσει τις φόνισσες!
Όμως δεν έγινε αυτό.
Γιατί;;;
Μήπως επειδή βαριούνταν να ασχοληθούν οι ιατροδικαστές; Μήπως έλεγαν: «Κλαίει και χτυπιέται η μάνα, γιατί να το ψάξουμε;» Η πανούργα Πισπιρίγκου τους είχε πείσει. Και για τους φόνους της Μουρτζούκου: «Έλα μωρέ, παιδιά ενός κατώτερου Θεού… Με τις συνθήκες διαβίωσης που έχουν, πέθαναν. Και τι έγινε; Γράψε “διάμεση πνευμονίτιδα” να τελειώνουμε, να πάμε σπιτάκι μας…»
Ή μήπως συνέβη κάτι άλλο;
Κάτι ακόμα πιο σκοτεινό;
Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι πρέπει να λογοδοτήσουν και εκείνοι στη Δικαιοσύνη.
Γιατί πρόκειται ή για εγκληματική αμέλεια, ή για εγκληματική οργάνωση.
Πάμε στην κυρία Πόπη, τη μάνα της Ειρήνης.
Ως μάνα τώρα θα μιλήσω.
Πώς γίνεται μια γυναίκα που έχει μια κόρη δολοφόνο — που επιπλέον της έχει δολοφονήσει και το παιδί — να περιφέρεται στα κανάλια συνεχώς;
Δεν το καταλαβαίνω. Δεν το χωράει ο νους μου.
Εντάξει, βγήκε μια φορά, κατήγγειλε αυτά που ήθελε να πει. Αλλά γιατί συνέχισε; Και γιατί συνεχίζει να βγαίνει με απάθεια, σαν να μιλάει για μια άγνωστη, και να αναμασά την ίδια καραμέλα;
Πείτε μου: πώς γίνεται αυτές οι δύο γυναίκες να βρίσκονται στο ίδιο πάνελ της ίδιας εκπομπής και να αλληλοκατηγορούνται;
Πώς γίνεται η μάνα να μη λυγίσει και να μην πάρει στην αγκαλιά της την Ειρήνη και να της πει:
«Έλα δω… Συγγνώμη… Σε αγαπάω… Ομολόγησε και θα είμαι δίπλα σου. Όλα θα φτιάξουν, στο υπόσχομαι. Χρειάζεσαι βοήθεια, παιδί μου, όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου πάντα…»
Πιστεύω ότι, αν το είχε κάνει αυτό, η Ειρήνη θα είχε ομολογήσει πολύ νωρίτερα τους φόνους.
Πιστεύω στη δύναμη της μάνας. Θέλω να πιστεύω στον ομφάλιο λώρο που πάντα μας δένει με τα παιδιά μας.
Ειδικά αν κρίνουμε από το πόσο εύκολα ομολόγησε τους 4 από τους 5 φόνους στην γυναίκα και στον άντρα αστυνομικό που την ξεκλείδωσαν. Αυτό ειλικρινά δεν το περίμενα, περίμενα ότι δεν θα παραδεχόταν ποτέ τίποτα όπως η Πισπιρίγκου.
Με εξέπληξε και διερωτώμαι,
μήπως πραγματικά αισθάνεται ενοχές και ζητάει εξιλέωση;
Ίσως να είμαι πολύ ρομαντική σε μια αληθινά εφιαλτική τραγωδία… Δεν ξέρω…
Τη μόνη φορά που είδαμε την Ειρήνη να λυγίζει ήταν στην εκπομπή «Υποθέσεις» του Πέτρου Κουσουλού. Ήταν με αφορμή την απόρριψη της μάνας της — έκλαιγε αληθινά! Το ξανατονίζω: η μόνη φορά.
Ούτε όταν την κατηγόρησαν για δολοφόνο, ούτε όταν μιλούσε για τους θανάτους των παιδιών δεν είχε χύσει ένα δάκρυ.
Μόνο για τη μάνα της έκλαψε. Και τα δάκρυα ήταν αληθινά. Ήταν η μόνη φορά που έδειξε αληθινό συναίσθημα.
Και εκεί, εγώ προσωπικά κατάλαβα ότι έχει τεράστιο θέμα με τη μητέρα της.
Ίσως και γι’ αυτό να αναζήτησε τη γυναικεία αγκαλιά, γιατί πάντα έψαχνε μια γυναίκα να την αγαπήσει.
Όπως κάποια κορίτσια μεγαλώνουν ορφανά από πατέρα και βρίσκουν άντρες μεγαλύτερης ηλικίας για να συνάψουν σχέσεις…
Έτσι και η Μουρτζούκου.
Ίσως, λέω… Και μην πάτε να με κατηγορήσετε για σεξισμό ή δεν ξέρω τι άλλο. Αυτές είναι οι σκέψεις μου.
Η μάνα, λοιπόν, βγαίνει στα κανάλια μεταξύ άλλων και για να αποδείξει ότι ο σύζυγός της δεν βίασε την Ειρήνη, όπως η ίδια καταγγέλλει.
Πραγματικά, με αυτό η μάνα έχει γίνει αληθινά έξαλλη. Με όλα τα άλλα είναι ψυχρή και ψύχραιμη. Με αυτό όμως έχει τρελαθεί.
Μηνύσεις πέφτουν, χαμός…
Η Ειρήνη ζητάει συγγνώμη με τον δικό της τρόπο και λέει ότι το έκανε γιατί ήθελε να πληγώσει τη μητέρα της.
Το σίριαλ συνεχίζεται: εκατοντάδες συνεντεύξεις, TikTok, καταθέσεις από 80 διαφορετικά άτομα στη ΓΑΔΑ…
Και τελικά, επιτέλους, έρχεται η σύλληψη της Μουρτζούκου.
Αυτή η ιστορία δεν έχει τέλος, και είμαι σίγουρη ότι θα ξαναγράψω — και μάλιστα σύντομα.
Όμως, για να ολοκληρώσω στην παρούσα φάση, θα πω:
Η Ειρήνη είναι ένα τραυματισμένο παιδί το οποίο όμως έμεινε ζωντανό, γιατί η μητέρα της δεν την σκότωσε. Μπορεί — όπως φημολογείται και όπως η ίδια παραδέχτηκε — να μην έδωσε αγάπη στην Ειρήνη. Όμως, η αλήθεια είναι ότι δεν την σκότωσε!
Την γέννησε και ίσως να την άφησε στον αυτόματο να μεγαλώσει μόνη της…
Αλλά δεν την σκότωσε, προφανώς έκανε τεράστια λάθη όμως προσπάθησε όσο προσπάθησε, την έτρεξε και σε ειδικούς…
Την πρώτη φορά που η Ειρήνη δολοφόνησε την αδελφούλα της, και ενώ η μάνα ήταν σίγουρη ότι το έκανε η μεγάλη της κόρη, δεν την κατήγγειλε.
Θα μου πεις, ο ιατροδικαστής μίλησε.
Ναι, όμως η μάνα πάντα ξέρει την αλήθεια.
Όμως από την άλλη μήπως ήθελε να πείσει τον εαυτό της ότι το παιδί της δεν είναι δολοφόνος; Για να λέμε όλη την αλήθεια η μάνα πήγε την Ειρήνη στην πρόνοια και σε ψυχολόγους, κάτι το οποίο αδιαμφισβήτητα δείχνει ενδιαφέρον, αυτό είναι σίγουρο, όμως η μικρή τότε Ειρήνη αντιδρούσε και έφευγε…
Επιπλέον όταν η Ειρήνη όταν γεννούσε, η μάνα της κρατούσε τα παιδιά όλη την ημέρα, προσπαθούσε να την βοηθήσει…
Μήπως η Μουρτζουκου είναι αρκετά χειριστική και εγωπαθής που έχει βρει την ιερή καραμέλα, και για να ρίξει αλλού τις ευθύνες των δολοφονιών της, διαπράττει άλλη μια δολοφονία, αυτή στον ιερό θεσμό της μητέρας;
Όμως πείτε μου, πώς ή μάνα άφηνε την Ειρήνη με τα παιδιά της μόνη της το βράδυ; Και αν δεν ήθελε να το πιστέψει στο πρώτο παιδί της Ειρήνης, ότι θα ξανακάνει φόνο, και το παιδί εντέλει πέθανε γιατί της άφησε και το δεύτερο;
Γιατί την άφησε με τόσα παιδιά μόνη, και γιατί δεν ενημέρωσε τις μάνες τις οποίες συναναστρέφονταν η Ειρήνη και κρατούσε τα μωρά τους, ότι κάτι δεν πάει καλά με την Ειρήνη και να προσέχουν;
Μήπως εθελοτυφλούσε επειδή επιτέλους είχε ξεφορτωθεί αυτό το προβληματικό πλάσμα από κοντά της.
Και στην τελική: γιατί δεν αναλαμβάνει ένα μερίδιο της ευθύνης;
Να πει: Έκανα λάθη ως μάνα. Έφταιξα. Αμέλησα την Ειρήνη, δεν της έδωσα όση αγάπη χρειαζόταν …
Να πει κάτι…
Η κυνική απάντηση της, που ανατριχιάζει, είναι:
«Και εγώ δεν πήρα αγάπη. Αλλά δεν σκότωσα».
Μήπως έχει δίκιο;
Όμως, για να κλείσω:
Τα εγκλήματα έγιναν από τα φονικά χέρια της Ειρήνης.
Και αυτό δεν αλλάζει…
Θυμάμαι μια τηλεφωνική συνομιλία της Μουρτζούκου που έπαιξε στην εκπομπή «Υποθέσεις» του Πέτρου Κουσουλού, όπου η Ειρήνη Μουρτζούκου αποκαλούσε τα αδικοχαμένα παιδιά «ψόφια»!!!
Ποιος άνθρωπος μπορεί να αποκαλεί τα αθώα μωράκια που έφυγαν τόσο άδικα από τη ζωή «ψόφια»;
Ήταν ό,τι πιο τραγικό είχα ακούσει ποτέ.
Ανατρίχιασα.
Και εκεί ήταν που σιγουρεύτηκα ότι μόνο ένας ψυχρός και κυνικός άνθρωπος μπορεί να το πει αυτό.
Μόνο ένας δολοφόνος.
Και αυτή η δολοφόνος που σκότωσε με τα ίδια της τα χέρια αυτά τα αγγελούδια,, δεν είναι άλλη από την Ειρήνη Μουρτζούκου.
